113

verbonden,  en  inzonderheid  ook  door  de  vrees,  dat  uitheemsche
gewassen  op  die  lange  spoorwegreis  teveel  zouden  lijden,  om  op
een  tentoonstelling  nog  een  goede  figuur  te  kunnen  maken.
Dat  deze  vrees  niet  overdreven  was,  bleek  op  de  tentoonstelling ­
  in  Mei  in  ruime  mate.  Later,  in  den  zomer,  ging  dit
echter  beter.  Teekeningen,  plannen  voor  parken,  tuinen  en
kassen,  waren  ingezonden  door  de  Heeren  J.  Boodenberg  ,
te  Amsterdam,  H.  J.  Wirke  &  Zoon,  te  Arnhem,  beiden
met  het  Anerkennungs-Diplom  bekroond,  zoo  mede  van  don
Heer  N.  Hedeker  Bisdom,  te  Amsterdam  en  D.  Yalk,  te
’s  Hage.
Had  Kederland  bij  de  opening  der  tuinbouw-tentoonstellingen
te  Weenen  ook  al  op  geen  groot  aantal  inzenders  te  wijzen,
het  behoefde  zieh  toch  in  geenen  deele  te  schämen,  want,  behalve
  dat  datgene,  wat  er  was,  goed  kon  genoemd  worden,
met  uitzondering  der  teekeningen  van  den  laatstgenoemden  inzender,
  die  inderdaad  beneden  het  middelmatige  waren,  was
het  inderdaad  niet  zoo  weinig.  Jammer  intusschen  dat  enkele
boomen  op  de  reis  teveel  geleden  hadden.  Dit  bleek  echter
voornamelijk  eerst  later.
De  meeste  inzenders  had  natuurlijk  Oostenrijk,  vervolgens
Duitschland  en  daarna  Italie.  Uit  Hongarije  waren  er  voorts
zeven,  uit  Hederland  zeven,  uit  Belgie  zes,  uit  Griekenland
twee,  uit  Frankrijk  slechts  een  en  uit  Engeland  geen  enkele.
Wel  is  waar  was  ook  het  getal  inzenders  uit  Belgie  niet
aanzienlijk  te  noemen,  maar  toch  kan  men  veilig  zeggen,  dat
het  belangnjkste,  voor  zoover  het  tropische  planten  betrof,  uit
8